او برای چه مرد ؟
۰۱:۲۳ | Author: Evidence
تهران- خانواده‌ای سیاه پوش در پیاده رو ایستاده اند. یک زن میان سال به گونه‌هایش چنگ میزند و با صدای بلندی شیون می‌کند ، پدر- یک مرد نحیف که به عنوان دربان در کلینیکی در مرکز تهران کار می‌کند- با سر خم شده به آرامی میگرید. دقایقی قبل یک آمبولانس پیکر تنها پسرشان کاوه علیپور را که تنها ۱۹ سال سن داشت میاورد. روز شنبه که بیشترین درگیری‌های خشونت بار بین ماموران امنیت و تظاهر کنندگان پیش آمد، کاوه علیپور هنگامیکه در چهار راهی‌ در مرکز تهران ایستاده بود از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفت. به گفته خانواده او از کلاس بازیگری میامد و تنها یک هفته به عروسیش مانده بود. جزئیات مرگ او مشخص نیست، همسایگان و اقوام می‌گویند او در شلوغی گرفتار شده و در در درگیریهایی که بیش از یک هفته از آن می‌گذرد فعالیت سیاسی نداشته. محمد همسایه‌ای که او را از کودکی میشناخته میگوید ،"او یک پسر مودب و خجالتی بود". زمانکه شنبه شب علیپور به خانه نرفت خانواده او نگران شدند، آنها صدای تیراندازی را از صبح شنیده بودند. یوسف پدر کاوه ابتدا به نامزد او و سپس به دوستانش زنگ زد ولی‌ هیچکس از او خبری نداشت. با طلوع خورشید پدر شروع به جستجوی تمام ایستگاه‌های پلیس، بیمارستان‌ها و سپس سردخانه ها کرد. اقوام می‌گویند زمانیکه آقای علیپور از مرگ فرزندش آگاه شد به او گفته شد که باید مبلغ ۳۰۰۰ دلار به عنوان پول تیر - که برای کشتن او استفاده شده بود - بپردازد. آقای علیپور به آنها گفت که همه دارایی او به ۳۰۰۰ دلار نمیرسد و با آنها بحث کرد که باید از این پول بگذرند چون او خود در جنگ ایران و عرق به کشور خدمت کرده است. به گفته خویشاوندان مقامات سرانجام موافقت کردند اما به خانواده دستور دادند که هیچ نوع مراسم یادبودی در تهران برگزار نکنند، سرانجام پیکر کاوه بی‌ هیچ سر و صدائی به رشت منتقل شد و در آنجا که خویشاوندانی حضور داشتند دفن گردید. همه همسایه‌ها خانواده کاوه را میشناسند، آنها به جز او ۲ دختر دارند. مغازه دار‌های محل عکس‌های کاوه را به پنجره مغازه‌هایشان زده اند. کاوه در عکس لباس تیر با خطوط خاکستری به تن دارد، موهایش با دقت به یک سمت شانه‌ شده و لبخند خفیفی به لب دارد. راننده تاکسی در محل میگوید،"او سرشار از زندگی‌ بود، آرزوهای زیادی داشت، او برای چه مرد؟"..
This entry was posted on ۰۱:۲۳ and is filed under . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.

0 نظرات: