مبارزه جناح های رقیب در انتخابات ریاست جمهوری از مناظره ها و صندوق های رای فراتر رفته و به خیابان ها کشیده است. حال برنده میدان کسی خواهد بود که بتواند هواداران خود را مدیریت کند و با نشانه شناسی و تفسیر فریاد اعتراض آنها، فضای موجود در جامعه و رسانه ها را در خدمت خود بگیرد.

حامیان میرحسین موسوی و مهدی کروبی اگر چه با ارجاع به نشانه های اسلامی و انقلابی توانسته اند موج اعتراض هواداران خود را به قلمرویی امن هدایت کنند اما با این کار تمایز خود را با جناح مقابل (که می توان آنها را به اغماض حامیان دولت آقای احمدی نژاد نامید) کمرنگ کرده اند. حامیان آقای احمدی نژاد نیز همه سعی خود را می کنند تا با رویکرد انکاری - مصادره ای، این فضا را حداقل در رسانه های دولتی موید گفتمان خود معرفی کنند.

اما نزدیک ترین صف آرایی حامیان وضع موجود و مخالفان آن در نماز جمعه این هفته شکل خواهد گرفت.

عطالله مهاجرانی در مطلبی که در وبسایتش "مکتوب" منتشر کرد پیشنهاد داد معترضان به نتیجه انتخابات در نماز جمعه این هفته که به امامت آیت الله خامنه ای برگزار می شود شرکت کنند تا "رهبری نظام صدای مردم را مستقیما بشنود."

این طرح که در بیانیه سوم مهدی کروبی هم ذکر شده ظاهرا مورد توافق گروه های اصلاح طلب قرار گرفته. این حضور اگر اتفاق بیفتد قدرت نمایی اصلاح طلبان در نزدیکترین پایگاه متعلق به حاکمیت است.

این حضور شاید طبق بیانیه آقای کروبی "باطل کننده القائات افرادی باشد که معتقدند اصلاح طلبان خواهان آشوب و حرکت در ورای چارچوب قانون هستند."

اما همچنین ممکن است به سادگی در رسانه های حامی دولت مصادره شود و به عنوان حمایت میلیونی از صحبت هایی که از پشت تریبون گفته می شود معرفی شود.